کتاب «جهان پساجنسیت: نگاهی پدیدارشناسانه به انقلاب ایدئولوژیک مجاهدین» نوشته‌ی «علیرضا خالوکاکایی (ع. طارق)، کالبدشکافیِ یک «رخداد» تاریخ معاصر است که در آن، مفاهیم سنتی قدرت، جنسیت و بدن در کوره‌ی یک انقلاب ایدئولوژیک ذوب شدند تا انسانی نو بنا شود.

این کتاب با عبور از مرزهای فمینیسم کلاسیک، استدلال می‌کند که رهایی واقعی زن، نه در «سهم‌خواهی از قدرت موجود»، بلکه در «واژگون‌سازی منطق قدرت مردسالار» و بنا کردن یک نظم نوین نهفته است.

چرا این کتاب یک ضرورت است؟

در دوران بن‌بست نظریه‌های رهایی‌بخش، این اثر با تکیه بر آرا متفکرانی چون آلن بدیو، میشل فوکو و ژولیا کریستوا، بحث تازه‌ای را می‌گشاید. کتاب به ما می‌گوید که رهایی، نه نتیجه‌ و دستاورد نهایی یک جنبش، بلکه «شرط آغازین» هر مبارزه‌ی راستین است.

محورهای کلیدی کتاب:

چرا فمینیسم لیبرال و انقلاب‌های بزرگ قرن بیست در رهایی انسان شکست خوردند؟

چگونه می‌توان از «تقدیر بدن» و «نامِ پدر» عبور کرد و سوژه‌ای پساجنسیتی آفرید؟

بازتعریف قدرت نه به‌مثابه‌ی سلطه، بلکه به‌مثابه‌ی مسئولیت و فدای آرمانی.

بررسی انقلاب ایدئولوژیک به‌عنوان شکافی در تاریخ که امکان جهانی دیگر را فراهم کرد.